,

Miej wątpliwość – recenzja „Dziewięciu kłamstw o pracy”

Dlaczego tak wiele pomysłów i sposobów działania, w świecie pracy uważanych za prawdy objawione, jest dla ludzi, którym mają służyć, źródłem ogromnej frustracji i zniechęcenia?

Nie jest tajemnicą, że w każdej sferze życia lubimy opierać się na „sprawdzonych” rozwiązaniach. Takich, których słuszność potwierdzają autorytety. Takich, o których mówi się, że są stosowane przez największych graczy na rynku. Takich, o których wspominamy tak często, że utrwalają się w naszej zbiorowej świadomości jako pewnego rodzaju reguła, praktyka stosowana „od zawsze”. Dostrzegając tę prawidłowość także na rynku pracy, Marcus Buckingham i Ashley Goodall powiedzieli głośno „sprawdzam!”, a efektem ich analizy okazało się rozmontowanie 9 powszechnie powtarzanych kłamstw.

Kim są śmiałkowie, którzy za kłamstwa uznali takie stwierdzenia jak to, że „ludzie potrzebują informacji zwrotnej na swój temat” czy „ludzie potrafią wiarygodnie oceniać innych”? Badacz Marcus Buckingham specjalizuje się w zagadnieniach wydajności i zaangażowania pracowników, co przez lata było przedmiotem jego zainteresowania w Instytucie Gallupa. Ashley Goodall z kolei jest wiceprezesem ds. przywództwa i inteligencji zespołowej w Cisco. Ich wspólna twórczość została zapoczątkowana z inicjatywy redakcji Harvard Business Review, która zleciła im napisanie artykułu o najbardziej skutecznym i wiarygodnym sposobie oceny pracowników. Otwarcie skrytykowali oni wtedy wszelkie znane w tym obszarze rozwiązania, co jak sami przywołują, wywołało „taki ferment, że redakcja po jakimś czasie zapytała nas, czy nie zechcielibyśmy z taką samą wnikliwością i realizmem opisać cały świat pracy.”

Efekt w postaci książki „Dziewięć kłamstw o pracy. Niekonwencjonalny poradnik dla krytycznie myślącego lidera” opiera się na przekonaniu, że istnieją „rozpowszechnione i głęboko zakorzenione” praktyki, które „razem stanowią tło i usprawiedliwienie dla niemal wszystkiego, co przydarza się nam w pracy – tego, w jaki sposób jesteśmy poddawani selekcji podczas rekrutacji, a następnie oceniani, szkoleni, awansowani i zwalniani”. Mowa tu zarówno o takich praktykach, w przypadku których twierdzi się, że są stosowane w danej organizacji „od zawsze”, jak i tych, które zostały narzucone odgórnie, np. przez wierzące w ich słuszność osoby zarządzające.

9 grzechów głównych

Lista kłamstw, stanowiąca jednocześnie spis treści książki, na pierwszy rzut oka wygląda jak herezja:

  • Kłamstwo 1: Dla ludzi ma znaczenie to, w jakiej firmie pracują.
  • Kłamstwo 2: Najlepszy plan prowadzi do sukcesu.
  • Kłamstwo 3: Najlepsze firmy kaskadują cele.
  • Kłamstwo 4: Najlepsi są pracownicy wszechstronni.
  • Kłamstwo 5: Ludzie potrzebują informacji zwrotnej na swój temat.
  • Kłamstwo 6: Ludzie potrafią wiarygodnie oceniać innych.
  • Kłamstwo 7: Ludzie mają potencjał.
  • Kłamstwo 8: Najważniejsza jest równowaga między pracą a życiem prywatnym.
  • Kłamstwo 9: Przywództwo to coś konkretnego i namacalnego.

No bo jak można zgodzić się z tym, że nie potrzebujemy informacji zwrotnej, skoro udzielanie feedbacku jest jedną z podstawowych umiejętności wymaganych od menedżerów. Nie potrafimy wiarygodnie oceniać innych? Jaki sens w takim razie mają oceny roczne czy chociażby wybór najlepszego kandydata w procesie rekrutacyjnym na podstawie jego CV i tego jak zaprezentował się podczas kilkugodzinnego spotkania? Im głębiej wchodzimy w lekturę, tym wyraźniej jednak widać, że mechanizm obnażania kłamstw, jaki stosują autorzy, opiera się na przekształcaniu tych utartych sloganów – Buckingham i Goodall „zdrapują” wierzchnią warstwę, ukazując wartość, którą uporczywie przykrywała.

Co kryje się pod spodem?

I tak przykładowo, rozprawiając się z pierwszym mitem, wedle którego dla ludzi ma znaczenie to, w jakiej firmie pracują, autorzy opierają się na kilku źródłach – rozmowie z osobą, która po 2-letniej przerwie zdecydowała się wrócić do organizacji, w której przepracowała 18 lat, analizie komunikacji, jaką kierują znane marki do rynku, wynikach setek badań przeprowadzonych w celu weryfikacji poziomu zaangażowania pracowników. Te imponujących rozmiarów dowody przyczyniły się do odkrycia, że to nie firma – czy ściślej jej kultura ma wpływ na to jak pracujemy. Zdrapując coś, co nazywają „kulturowym upierzeniem” (którego zadaniem jest przede wszystkim przyciągnięcie uwagi kandydatów i zachęcenie ich do podjęcia pracy), odkrywają, że tym co naprawdę ma dla nas znaczenie jest zespół, w którym funkcjonujemy. To bowiem w nim tak naprawdę toczy się nasza codzienna praca.

Buckingham i Goodall podobnie rozprawiają się z pozostałymi 8 kłamstwami. Zastosowanie takiego mechanizmu – oprócz uatrakcyjnienia lektury – ma również dodatkowy walor. Uczy, by patrzeć na pewne oczywiste kwestie z innej perspektywy, dostrzegać luki w powszechnie powielanych kłamstwach i logicznie myśląc, docierać do prawdy. Dla wielu czytelników lektura może więc nieść ze sobą coś na kształt poczucia ulgi. Na kartkach „Dziewięciu kłamstw o pracy” znajdą oni wyartykułowane to, co sami czuli „pod skórą”. Jeśli pewne praktyki nie mają racji bytu, nie sprawdzają się w danym zespole, wzbudzają ogólna niechęć czy nawet frustrację – być może czas zakwestionować samą praktykę zamiast na siłę próbować uzyskać przy jej pomocy zadowalające rezultaty.

Komu nie potrzeba kłamstw?

Choć początkowo za modelowego odbiorcę książki autorzy uznali menedżera na początku drogi, osobę która po raz pierwszy w swojej karierze zarządza zespołem, w miarę wyciągania kolejnych wniosków, uznali, że to tytuł dla „każdego przywódcy sfrustrowanego próbami (czasem łagodnymi) sprawowania kontroli przez organizację i narzucania jednakowości (…) lidera, który zamiast dogmatów oczekuje dowodów; który ceni pojawiające się schematy wykraczające poza wiedzę wyuczoną; którego cieszy siła zespołów.” I rzeczywiście – wydaje się, że szczególnie w takich tematach jak okazywanie uwagi pracownikom czy budowanie ich poczucia zaangażowania, pewne problemy są uniwersalne i mogą pojawiać się bez względu na staż pracy menedżera. Wnikliwe analizy i ciekawe case study, dzięki którym Buckingham i Goodall, rozprawili się z kłamstwami, posłużyły również to tego, by podpowiedzieć czytelnikom jak poradzić sobie z tymi trudnościami. Wisienką na torcie jest rozdział „Siedem rzeczy, które wiemy na pewno w Cisco” przedstawiający spostrzeżenia i rekomendacje opracowane na podstawie doświadczeń firmy, która zatrudnia kilkadziesiąt tysięcy pracowników na całym świecie.

Książkę wieńczy lista dziewięciu prawd, wypełniających pustkę po obnażonych kłamstwach. Znajdą się z pewnością tacy, którzy nie ze wszystkimi tymi założeniami będą chcieli się zgodzić. Ale czy nie o to właśnie chodziło, by kwestionować, wątpić i patrzeć z innej perspektywy?

„Dziewięć kłamstw o pracy. Niekonwencjonalny poradnik dla krytycznie myślącego lidera”
Marcus Buckingham, Ashley Goodall

Wydawnictwo: MT Biznes

Tłumaczenie: Michał Lipa

Liczba stron: 300 stron

Cena: 59,90 zł

,

Pracować inaczej – recenzja „Kreatywnych rytuałów przydatnych w pracy”

„Często, gdy myślimy o kulturze organizacyjnej, przed oczami stają nam odgórne inicjatywy, czyli to, co robi i mówi przywództwo firmy, oraz wielkie, formalnie zorganizowane przedsięwzięcia. A może by tak postawić na kulturę oddolną, ustanowioną przez ludzi w całej organizacji i opierającą się na rytuałach i innych przez nich samych wybranych działaniach?”

 

Jak przywrócić do życia martwe projekty? Zainicjować szybka budowę rozwiązań? Zwiększyć poziom skupienia? Skutecznie zapobiegać wypaleniu zawodowemu? Wzmacniać poczucie przynależności? Czy radzić sobie ze zmianami w karierze zawodowej? Bez względu na profesję, staż pracy, model funkcjonowania – stacjonarny czy zdalny, pewne pytania dotyczące sfery zawodowej pozostają ważne i wymagające trafnej odpowiedzi. Mierzą się z nimi Kursat Ozenc i Margaret Hagan, proponując rozwiązanie w postaci tytułowych „Kreatywnych rytuałów”.

Rytuały, jak przeczytamy już na wstępie książki, to „wykonywane przez grupę lub osobę wielokrotnie i zgodnie z pewnym schematem albo porządkiem czynności, którym przypisano symbolikę i znaczenie”. Inaczej – jest to pewnego rodzaju działanie, które sprawia, że dana chwila staje się wyjątkowa, godna zapamiętania. Nie są one realizowane bezrefleksyjnie, przypadkowo. Są to celowe czynności przywodzące na myśl celebrację chwili, uwznioślenie jej. Kończąc charakterystykę rytuałów w tym miejscu, tym bardziej sceptycznym zapewne trudno jest zauważyć wartość, jaką mogą nieść dla biznesu. Tymczasem to właśnie w tym kontekście autorzy najchętniej owe rytuały umieszczają. Dlaczego?

Jak piszą – rytuały zapewniają członkom zespołu bezpieczną przestrzeń do eksperymentowania, pozwalają osiągnąć zadowolenie i poczucie kontroli. Dają poczucie wspólnoty, motywują do działania, budują więzi. Pobudzają kreatywność. Nie są to jednak wyłącznie ich własne wnioski. Dużą wartością „Kreatywnych rytuałów” jest to, że autorzy popierają głoszone tezy wynikami badań – podchodzą do tematu racjonalnie, nie pozostawiając dyskusji wokół rytuałów w sferze „duchowej”. Tworzą je również we współpracy z ekspertami, jak np. Nickiem Hobsonem – psychologiem społecznym Uniwersytetu w Toronto, specjalizującym się w tematyce neuronauki. Jedna z głoszonych przez niego tez skupia się na tym, że najsilniejsze kultury są wysoce rytualne – rytuały pozwalają ludziom skupiać się wokół wspólnego celu.

Co Ci da rytuał?

Autorzy dzielą rytuały na:

  • wspierające kreatywność i innowacyjność – czyli takie, które pomagają znaleźć inspiracje i wygenerować twórcze środowisko,
  • poprawiające wyniki i nadające właściwy rytm – wspierają uzyskanie wyższego poziomu skupienia przed ważnymi wydarzeniami,
  • wspomagające odporność i radzenie sobie z konfliktami – pomagają radzić sobie w trudnych chwilach,
  • wspierające budowanie wspólnoty i zespołu – sprzyjają nawiązywaniu i utrzymywaniu więzi z innymi oraz budowaniu tożsamości członka grupy,
  • wspomagające zmiany organizacyjne i fazy przejściowe – pomagają radzić sobie z napięciami i stresem powodowanymi koniecznością przejścia przez zmianę.

W ramach każdej z tych kategorii opisują 10 rytuałów o różnym stopniu trudności czy zaangażowania (indywidualny, zespołowy, dla organizacji). I tak – przykładowo, wśród pomysłów z pierwszej kategorii, znajdziemy „Przyjęcie z pomysłami”. Stanowi on sposób zakończenia warsztatów kreatywnych, w ramach którego wypracowane idee są prezentowane na ścianach, jak dzieła w galerii sztuki. Zaproszeni goście (pracownicy organizacji) przeglądają ekspozycję, rozmawiają z twórcami, wybierają pomysły, które warto dalej rozwijać – a wszystko to w klimacie wernisażu, z przekąskami i napojami w tle. Tego typu rytuał to nie tylko sposób na docenienie pracy konkretnego zespołu, ale i budowania poczucia przynależności innych pracowników – jako osób, które warto zapytać o opinię w kwestii rozwoju firmy i jej projektów.

Podobnych, zaskakujących inspiracji znajdziemy w „Kreatywnych rytuałach” mnóstwo. Od „Nieoczekiwanej zmiany miejsc”, kiedy dyrektorów wysokiego szczebla „wyciąga” się z sali konferencyjnej i wysyła w teren, by doświadczyli tego, co np. doradcy mający stały kontakt z Klientem; przez „Festiwal dzielenia się umiejętnościami” stanowiący doskonały sposób na docenienie poszczególnych osób i ich talentów, ale i nawiązanie bliższych relacji w zespole; po „Pogrzeb przeszłości”, w czasie którego pracownicy przechodzący przez zmianę rozprawiają się ostatecznie ze starymi metodami i elementami przechodzącymi do przeszłości, wyrażając jednocześnie uznanie dla tych, którzy ciężko nad nimi pracowali.

Przejście przez opisy wszystkich 50 opisów utwierdzają w przekonaniu, że rytuały zawierają silny pierwiastek szacunku i troski o pracownika. To podmiotowe podejście jest widoczne przez całą lekturę tej książki. Ozenc i Hagan w pierwszej części książki skupiają się nie tylko na wyjaśnieniu istoty rytuałów, ale i na tym, jak właściwie wprowadzić je w pracę własną, zespołu i organizacji. Zwracają uwagę na potrzebę zbudowania poczucia bezpieczeństwa pracowników, wsparcie ich w tworzeniu własnych rytuałów, nienarzucaniu, nieprzymuszaniu i nieprzytłaczaniu nowościami.

Co najważniejsze –  lektura „Kreatywnych rytuałów” jest inspirującym doświadczeniem bez względu na to czy zdecydujemy się na wdrożenie konkretnych idei w życie. Samo zapoznanie się z nimi w naturalny sposób inicjuje powstawanie pomysłów na udoskonalenie zarówno wewnętrznych procesów, jak i budowanie relacji w zespole. Naprawdę warto!

„Kreatywne rytuały przydatne w pracy. 50 sposobów na zbudowanie kultury innowacyjności, współpracy i zaangażowania” Kursat Ozenc, Margaret Hazan

Wydawnictwo: MT Biznes

Tłumaczenie: Dorota Gasper

Liczba stron: 296 stron

Cena: 49,90 zł

 

 

,

Stawianie celów dla nowej generacji liderów – recenzja „Jak Google, Bono i Gates trzęsą światem dzięki metodzie OKR”

„Wielkie umysły mają cele. Małe umysły mają życzenia.”

Washington Irving

Co łączy globalnego potentata technologicznego, największą na świecie organizację filantropijną oraz kilka innowacyjnych start-upów, które przekształciły się w liderów swoich rynków? Duże ambicje? Na pewno. Chęć zmiany świata? Każda z tych instytucji na swój sposób do tego dąży. Odpowiedzialni i niebojący się ryzyka przywódcy? W tym również można upatrywać ich recepty na sukces. John Doerr – inżynier i inwestor, który współpracował z takimi markami jak Google, Amazon czy Twitter, postanowił jednak rozłożyć na czynniki pierwsze zupełnie inny element wspólny, który: „przymusza liderów do dokonywania trudnych wyborów”, sprawia, że „ludzie mają poczucie odpowiedzialności za swoje działania, co przekłada się na ich większe zaangażowanie i innowacyjność”, „motywuje nas do podejmowania starań i osiągania rzeczy, które wcześniej uznalibyśmy za niemożliwe” i wreszcie „za jego sprawą wszystko staje się jasne, co w praktyce umożliwia koncentrację na tym, co istotne”. Szanowni Państwo, mowa o modelu OKR (Objectives & Key Results).

„Mierz to, co istotne dla firmy…

…i skutecznie zarządzaj celami” – podtytuł książki Johna Doerra zdradza w pewnym sensie sedno metody OKR, stawianej często w opozycji do systemu MBO (Management by Objectives). Proces ten ma w założeniu porządkować sferę określania celów i związanej z nimi komunikacji w organizacji, przyczyniając się do identyfikacji wyraźnych i akceptowanych przez wszystkich priorytetów. W jaki sposób?

Definiowanie OKR-ów organizacji dzieje się dwustopniowo. Rozpoczynamy od sprecyzowania Celów (Objectives), które „wyrażają zamiary, są agresywne, ale jednocześnie realistyczne, muszą być namacalne, obiektywne i jednoznaczne. Racjonalny obserwator nie powinien mieć wątpliwości, czy dany cel udało się osiągnąć”. Do każdego celu rozpisujemy Kluczowe Rezultaty (Key Results), „wyrażające wymierne cele pośrednie i szczegółowe, które – jeśli zostaną osiągnięte – w praktyczny sposób przybliżą firmę do osiągnięcia danego celu, muszą opisywać efekty, nie działania (…)”. Wydaje się proste? I takim będzie, aż do pierwszej próby określenia OKR-ów. Każdy, kto zdecyduje się podjąć to wyzwanie, musi liczyć się z ryzykiem błędów, które Doerr precyzyjnie opisuje – odniesienie celów do działalności business as usual, brak śmiałości w wyznaczaniu celów, określenie celów niskiej wartości czy niewystarczających kluczowych rezultatów. Być może stąd właśnie nietypowa konstrukcja książki, którą rozpoczyna opowieść „Model OKR w praktyce”, zwieńczona dopiero po 350 stronach praktycznym „Podręcznikiem OKR Google’a” – ułatwiającym samodzielne określenie celów. Kto bowiem zrozumie z jak niezwykłą metodą ma do czynienia i jak wiele (co potwierdzają największe organizacje na świecie) można dzięki niej zyskać, nie będzie opierał się przed podjęciem tego wyzwania.

O sukcesach światowych liderów od środka

Niewątpliwą wartością opracowania Johna Doerra jest samo doświadczenie autora. Jak podaje Wydawnictwo MT Biznes, podzielił się on koncepcją OKR „z ponad 50 firmami. Metoda ta sprawdzała się wszędzie tam, gdzie była rzetelnie stosowana, m.in. w firmach: Zalando, eBay, Booking, LinkedIn i Spotify”. Możliwość poznania szczegółów wdrażania OKR-ów, np. w Google, YouTube czy fundacji Billa Gatesa daje szansę na pełniejsze zrozumienie specyfiki tego procesu, jak i poznanie sposobów uporania się z największymi bolączkami przed jakimi stoją współczesne organizacje. „W początkowym okresie rozwoju MyFitnessPal żartowaliśmy sobie, że mamy listę rzeczy do zrobienia z tysiącem pozycji, ale kiedy zrobimy już trzy pierwsze, uznamy, że „to był dobry rok”. Wiele kwestii pomijaliśmy, ale cóż poradzić.” – mówią twórcy aplikacji zliczającej kalorie.  Brzmi znajomo? A może: „Zawsze byliśmy ambitni, mierzyliśmy wysoko. Stawialiśmy sobie cele tak gigantyczne, że ludzie nie dawali rady i padali wyczerpani”? Taki problem zidentyfikował z kolei Bono, którego organizacja non profit DATA postawiła sobie za cel walkę z AIDS. John Doerr szczerze omawia każdy przypadek, wskazując na popełniane błędy, ale i czynniki, które stanowiły przewagę organizacji i wspierały efektywne zarządzanie celami.

Źródło: „Jak Google, Bono i Gates trzęsą światem dzięki metodzie OKR” John Doerr, Wydawnictwo MT Biznes, 2019 (str. 377) / opracowanie graficzne: PROFES

Ciekawym uzupełnieniem opisywanych historii jest wspomniany wcześniej „Podręcznik OKR Google’a”, czyli zbiór wskazówek, dzięki którym ta jedna z najsłynniejszych marek na świecie kształtuje swoją przyszłość. Znajdziemy w nim m.in. porady jak określać stopień osiągnięcia celów, jak odróżnić cele zadeklarowane od ambitnych czy jak przetestować, że określone przez nas OKR-y są prawidłowo sformułowane. I choć jak podkreśla John Doerr „prezentowane tutaj podejście do OKR jest podejściem Google’a. Twoje podejście może i powinno być inne” – ten zbiór najważniejszych informacji stanowi dobry punkt wyjścia do pracy nad własnymi celami.

Firma MyFitnessPal postawiła sobie za cel „Pomóc większej liczbie ludzi na całym świecie”. Fundacja Melindy i Billa Gatesów dąży natomiast do „Całkowitego zwalczenia malarii do 2040 roku”. A Ty jaki ambitny cel wyznaczysz sobie w Nowym Roku? 🙂

 

„Jak Google, Bono i Gates trzęsą światem dzięki metodzie OKR. Mierz to, co istotne dla firmy, i skutecznie zarządzaj celami” John Doerr

Wydawnictwo: MT Biznes

Tłumaczenie: Bartosz Sałbut

Liczba stron: 396 stron

Cena: 54,90 zł

,

Jak zapracować na uwagę Klienta? – „To jest marketing!” Setha Godina

„Czas przestać robić przeciętne rzeczy dla przeciętnych ludzi,
licząc że uda się wziąć za to więcej niż przeciętną cenę”

Marketing – jedno z najważniejszych słów XX i XXI wieku, odmieniane przez przypadki, analizowane pod różnymi kątami. Philip Kotler w swoim legendarnym dziele „Marketing Management” opisał go jako: „proces społeczny, dzięki któremu jednostki lub grupy otrzymują to, czego potrzebują i chcą, poprzez kreowanie, oferowanie i swobodną wymianę produktów i usług.”[1] Co wydarzyło się po drodze, że dziś wielu mówi o nim w kontekście „marketingowego bełkotu”, negatywnie reagując na jakiekolwiek próby firm w uzyskaniu zgody na przesyłanie marketingowych treści? „Bezwstydni marketingowcy przynieśli wstyd całej reszcie” – pisze Godin – „Ta bezwstydna pogoń za zwróceniem na siebie uwagi kosztem prawdy sprawiła, że wielu etycznych i naprawdę dobrych marketingowców ukrywa swoją pracę i wstydzi się, że podporządkowuje się rynkowi. To nie w porządku.” Jaką receptę proponuje?

Dotrzeć do sedna marketingu

W opozycji do „społecznej” definicji marketingu Kotler postawił definicję „dyrektorską”, wedle której „marketing był często opisywany jako sztuka sprzedawania produktów”[2]. Tak rozumiany, zgodnie z potocznym postrzeganiem – zorientowany na zysk, dąży do celu sprzecznego z tym zidentyfikowanym przez Godina. Według autora, u podstaw marketingu leżą trzy składniki: cierpliwość, szacunek i empatia. Każdy z nich stawia w centrum zainteresowania Klienta i jego potrzeby. Działając cierpliwie, nie narażamy go na spamowe treści, nie nagabujemy nadmiarem komunikatów. To samo tyczy się drugiej wartości – marketingowiec szanuje swojego obiorcę, jego przekonania, jego czas. Nie rzuca na oślep hasłami, licząc że złowi czyjąś uwagę. Dzięki podejściu opartemu na empatii identyfikuje, czego chcą Klienci i rozwiązuje ich problemy. Wierność tym trzem zasadom pozwala budować marketing stanowiący powód do dumy. Taki, który według Setha Godina jest „hojnym aktem pomocy innym, by mogli się stać takimi, jakimi chcą być. To wiąże się z tworzeniem uczciwej narracji – historii, które wywołują reakcje i zyskują rozgłos. Marketing oferuje ludziom rozwiązania ich problemów, aby mogli uporać się z nimi i pójść naprzód.”

Marketingowy dekalog według Godina

Lektura „To jest marketing!” nie dostarcza gotowych, twardych narzędzi do zastosowania od zaraz. Nie podpowie, jak ustawiać kampanie w mediach społecznościowych, ani jak zweryfikować opłacalność danej inwestycji. Książka Setha Godina jest bowiem nakierowana na budowanie świadomości i uważności marketingowej – i to zarówno tych dopiero rozpoczynających swoją karierę, jak i osób, które robią to od lat i czują, że tkwią w pewnego rodzaju pułapce. „To jest marketing!” podejmuje kwestie zasadnicze – odwołuje się do naszego poczucia przyzwoitości, chęci tworzenia rzeczy ważnych i wartościowych, budowania znaczących, uczciwych relacji. By ułatwić zrozumienie istoty tego podejścia, wnioski i przemyślenia autora złożyliśmy w 10 przykazań współczesnego marketingowca:

1) Wszystko jest względne

Słownik marketingowca nie zawiera takiego pojęcia jak „lepsze” – a jeśli już zdecydujemy się nim posługiwać, to na pewno nie w oparciu o obiektywne wnioski. Podstawową kwestią jest bowiem dostrzeżenie różnorodności odbiorców i faktu, że ich opinia na temat naszego produktu/usługi tworzy się na podstawie samodzielnie opracowanych kategorii i osobistych przekonań. Bez względu na branżę czy profil działalności, nie uda nam się zidentyfikować naszego położenia względem konkurencji, opierając się wyłącznie na porównaniu „to jest lepsze niż tamto”. Ile osób, tyle interpretacji tego określenia – kluczem jest więc zawężenie naszych starań do wyznawców jednej interpretacji i ułatwienie im wyboru poprzez mówienie tymi samymi kategoriami.

2) Nie jesteś dla wszystkich

Zawężenie grupy odbiorców – choć pozornie może wydawać się ograniczaniem możliwości zysku – w rzeczywistości jest logicznym posunięciem. Nie tylko minimalizuje ryzyko rozczarowania w momencie zrozumienia, że nie można „być dla wszystkich”, ale i ułatwia planowanie działań. Godin mówi tu o identyfikacji „najmniejszego opłacalnego rynku”, czyli znalezieniu „takiego zaułka, który nie może doczekać się twojej uwagi. (…) Znajdź miejsce na mapie, gdzie ty, tylko ty sam jesteś w stanie zapewnić idealne rozwiązanie.” Słowem – znajdź grupę, która naprawdę na Ciebie czeka i daj jej to, co najpełniej zrealizuje ich potrzeby.

3) Droga do dobrego marketingu liczy 5 kroków

Dość wyraźnie z książki „To jest marketing!” wybrzmiewa dążenie do zmiany, budowania czegoś, „czego ludziom będzie brakować, jeśli zniknie, czegoś co daje im poczucie znaczenia, przynależności i możliwości”. Drogę do zmiany Godin zamyka w pięciu krokach, od kwestii podstawowej, czyli odnalezienia czegoś wartego marketingu, przez skonstruowanie historii spójnej z marzeniami odbiorców, po rozprzestrzenianie informacji i zdobywanie ich aprobaty. Zwraca tym samym uwagę na ważną kwestię: zamiast bezrefleksyjnego promowania każdego produktu czy usługi, proponuje rozpocząć od znalezienia wartościowej idei, która będzie podwaliną naszych działań. Podwaliną, która w miarę upływu czasu będzie nas utwierdzać w słuszności naszej pracy.

4) Sprzedajesz uczucia, nie produkty

Jeśli sprzedajesz samochody, nie myśl, że Twój marketing powinien być zorientowany na sprzedaż samochodów. Twoi odbiorcy nie kupują pojazdu dla samego pojazdu, ale kupują radość związaną z rodzinnymi wypadami na miasto czy poczucie komfortu, wynikające z bycia na czas wtedy, kiedy tego potrzeba. „Jeśli przez swoje działania marketingowe chcesz wprowadzać zmianę, to musisz oferować nowy stan emocjonalny, krok w kierunku spełnienia marzeń i pragnień swoich klientów.”

5) Ludzie, którzy od Ciebie nie kupują, mają rację

O ile nie jesteś sprzedawcą wody na rozgrzanej pustyni, Twój produkt może nie być nikomu potrzebny. W świecie marketingu frazę „ludzie potrzebują” zastępuje fraza „ludzie mogą chcieć mieć”. Obiektywnie bowiem ludzie potrzebują tego, co niezbędne do przeżycia. Cała reszta, w tym także najpewniej Twój produkt czy usługa, to naddatek, który pozostaje w sferze „chciał/-abym”. Twoim zadaniem jest sprawić, by ich „chciał/-abym”, miało ciąg dalszy: „chciał/-abym, bo wiem, że ten produkt rozwiąże moje problemy i przyczyni się do zmiany, której oczekuję”.

6) Naucz się stosować „lepszy” biznesplan

Klasyczny biznesplan powie nam wiele o opłacalności inwestycji czy przedmiocie działalności organizacji. Ale czy powie nam wystarczająco o tym, dokąd zmierza? Godin przedstawia nam marketingową alternatywę, która składa się z pięciu części: prawdy, stwierdzeń, alternatywy, ludzi i pieniędzy. Taki podział pozwala zawrzeć w biznesplanie wszelkie istotne z punktu widzenia marketingu elementy, jak: potrzeby rynku, obecni konkurenci, benchmarki, zależności czy możliwości i nastawienie zespołu. Spojrzenie na organizację w ten sposób ułatwi wyodrębnienie wartości, którymi chcemy posługiwać się w komunikacji z odbiorcami.

7) Odróżniaj marketing bezpośredni od marketingu marki

„Ile będziemy z tego mieć?”, „Czy to jest opłacalne?”, „Do ilu osób dotrzemy?” – te pytania, stale obecne w świecie marketingu, często są zadawane w niewłaściwym kontekście. O aspektach policzalnych mówimy bowiem w przypadku tzw. marketingu bezpośredniego, czyli takiego, który ma dotrzeć do odbiorcy i wywołać działanie – a więc np. reklama w mediach społecznościowych. Można zweryfikować jej skuteczność za pomocą statystyk (liczby wyświetleń i liczby kliknięć), sprawdzając jak przełożyła się na aktywność potencjalnych Klientów. Efektów marketingu marki nie da się policzyć. Nie policzymy skuteczności billboardu postawionego przy drodze czy sponsoringu ważnej imprezy branżowej. Inwestycja w marketing marki wymaga cierpliwości i myślenia w kategoriach „budowania kultury” – równie ważnych, co natychmiastowe pobudzanie aktywności odbiorców.

8) Bądź powtarzalny

Jeden z najciekawszych cytatów, jaki przeczytacie na stronach „To jest marketing” dotyczy powtarzalności działań reklamowych: „Nie zmieniaj swoich reklam, gdy jesteś nimi zmęczony. Nie zmieniaj ich, gdy twoi pracownicy są nimi zmęczeni. Nie zmieniaj ich, gdy twoi przyjaciele są nimi zmęczeni. Zmień je, gdy zmęczy się nimi twój księgowy.” Zbyt częsta zmiana komunikatów to jeden z podstawowych grzechów marketingowców, który obniża szansę na zaistnienie w świadomości odbiorców i utrwalenie obrazu naszej marki, jaki chcemy uzyskać.

9) Nie próbuj kraść uwagi swoim odbiorcom

Przywołując 3 fundamenty marketingu omówione na początku artykuł: cierpliwość, szacunek i empatia, wyodrębnić można podstawowy wniosek dotyczący docierania do Klientów – zapracuj na ich uwagę, zamiast próbować ją kraść. Nie pozbawiaj odbiorców możliwości zignorowania Cię, jeśli to co oferujesz nie leży w polu ich zainteresowań. Tzw. marketing za przyzwoleniem „uświadamia nam, że traktowanie ludzi z szacunkiem jest najlepszym sposobem przyciągnięcia ich uwagi”. Definiując samo „przyzwolenie”, Godin idzie jednak o krok dalej. Sugeruje, by skupić się na „prawdziwym przyzwoleniu”, które przejawia się przywiązaniem odbiorców – tych, którzy zatęsknią za Tobą w momencie, w którym przestaniesz się z nimi komunikować.

10) Zaufanie to jedyna opłacalna inwestycja

Kryzys zaufania we współczesnym świecie dotyka wielu obszarów, ale w marketingu jest on szczególnie widoczny. Klienci rzadko wierzą w zapewnienia marek, wiarygodność komunikatów w mediach społecznościowych czy obietnice związane z promowanymi produktami. Godin przekonuje, że mimo to, budowanie zaufania, jest jedyną opłacalną inwestycją, na jaką może zdecydować się marketingowiec. Zaufanie rodzi zaangażowanie, a bez zaangażowania swoich odbiorców nie doprowadzisz do zmiany, do której zmierzasz.

 

„To jest marketing!” Setha Godina w ciekawy sposób mierzy się z problemem negatywnego postrzegania marketingowców i ich pracy, jak również całościowej komunikacji na linii marka-odbiorca. Tym bardziej więc jest lekturą wartą polecenia, nie tylko tym, którzy mają w firmowej stopce słowo „marketing”, ale i każdej innej osobie, która stoi przed wyzwaniem zaprojektowania odpowiedzialnej i wartościowej relacji z potencjalnymi Klientami.

„To jest marketing! Nie zostaniesz zauważony, dopóki nie nauczysz się widzieć” Seth Godin

Wydawnictwo MT Biznes

Tłumaczenie: Anita Doroba

Liczba stron: 320

Cena: 49,90 zł

 

[1] „Marketing” – wydanie 11, Philip Kotler, Wydawnictwo Rebis, 2005, str. 9
[2] Tamże
,

Radykalna szczerość szefa

Identyfikując jedne z najczęściej omawianych w mediach problemów w obszarze zatrudnienia, jak refren powtarzają się określenia: „rotacja pracowników”, „spadek efektywności”, „niski poziom zaangażowania”, „wypalenie zawodowe”. Jaki ma to związek z obszarami odpowiedzialności menedżera? Gdybyście mieli przeczytać w tym roku tylko jedną książkę dotyczącą zarządzania, by znaleźć odpowiedź na to pytanie, powinna to być lektura „Szefa wymagającego i wyrozumiałego” Kim Scott.

Kim Scott – współzałożycielka i dyrektor generalna firmy Candor, doradczyni Dropboxa i Twittera, imponujące doświadczenie zdobywała m.in. w Google, Apple i w roli wykładowczyni Apple University. Jednocześnie Kim Scott – kobieta, która pochopnym mailem i manipulującą nieszczerością uraziła Larry’ego Page’a, współtwórcę firmy Google i która tak długo unikała udzielania feedbacku mało efektywnemu pracownikowi, że doprowadziła do upadku swojej firmy. Czego można dowiedzieć się od kogoś o tak zróżnicowanym życiorysie zawodowym? Autorka „Szefa wymagającego i wyrozumiałego” wykorzystuje własne doświadczenie, by podsumować swoje wieloletnie refleksje wokół tematu skutecznego zarządzania bez utraty ludzkiego oblicza i na ich podstawie zbudować nowatorską koncepcję radykalnej szczerości. Koncepcję odkrywczą i tylko pozornie prostą.

Właśnie to jest Twoja praca

„To nie jest żadne niańczenie. To się nazywa zarządzanie i właśnie to jest twoja praca!” – usłyszała Kim Scott, kiedy wyżaliła się swojemu coachowi, że jest zmęczona prowadzeniem codziennych rozmów z pracownikami na tematy często odbiegające od życia zawodowego (w jej słowach „niańczenie naszych pracowników”) zamiast wykonywaniem „prawdziwej” pracy.  Rozkładając odpowiedzialność menedżera na 3 obszary: udzielanie wsparcia, budowanie zespołu i osiąganie wyników, potwierdza tą anegdotą jak silnie w świadomości kadry zarządzającej zakorzeniło się myślenie o przewadze trzeciego z nich nad dwoma pozostałymi. Tymczasem, oczywiście kilka lat później i z dużo większym bagażem doświadczeń, autorka pisze „siłą napędową są relacje, a nie władza” – relacje oparte na wzajemnym zaufaniu. Jej książka jest właściwie hołdem dla „pracy emocjonalnej” menedżera, tej części jego dnia, tygodnia, miesiąca pracy, w której poświęca czas swojemu pracownikowi, słucha go, rozmawia z nim, zapoznaje się z jego krytyką, udziela feedbacku, zachęca do rozwoju, ale przede wszystkim – buduje relacje. Głośny jest wydźwięk „Szefa wymagającego i wyrozumiałego”, że praca to nie alternatywna rzeczywistość, ale część Twojego życia, w którym uczestniczą Twoi pracownicy. Ty sam jesteś człowiekiem, który zatrudnia ludzi i (jak trafnie ujmuje to Scott) „szef to stanowisko, nie ocena wartości”.

Musisz się troszczyć, musisz się konfrontować

Koncepcja radykalnej szczerości (ang. Radical Candor) opiera się na dwóch wymiarach:

  • osobistej troski, czyli wyjścia poza sztywne ramy profesjonalizmu i „przynoszenie do pracy całego siebie”
  • bezpośredniej konfrontacji, czyli informowania pracowników o jakości ich pracy i nierzadko trudnych decyzjach.

źródło: opracowanie własne na podstawie „Szef wymagający i wyrozumiały” Kim Scott, MT Biznes, 2019

Dlaczego te dwa wymiary są tak istotne? Wyobraźmy sobie szefa, który jest chodzącym przykładem bezpośredniej konfrontacji, kompletnie pozbawionym osobistej troski wobec pracowników. Z marszu udziela feedbacku, a nawet wytyka słabości podwładnego i poniża go przy innych. Ten „dupek” – jak mówi o nim wprost Kim Scott – wykazuje się „obrzydliwą agresją”, jednym z trzech alternatywnych zachowań wobec radykalnej szczerości. W sytuacji odwrotnej, gdy szefa cechuje wysoki poziom osobistej troski, ale jednoczesny lęk przed bezpośrednią konfrontacją, wpisuje się on w schemat „rujnującej empatii”. Dlaczego rujnującej? Pracownicy w takim układzie mają poczucie, że nie wiedzą na czym stoją. „Wiedzą, że coś na pewno zrobili źle, ale nie są pewni, co dokładnie. (…) nie wiedzą, w którym punkcie się znajdują, i nie mają możliwości nauczenia się czegokolwiek. Zamiast rozwoju czeka ich marazm lub zwolnienie z pracy”. A co z tymi, którzy są unikają zarówno jednego, jak i drugiego wymiaru? „Manipulująca nieszczerość” może być spowodowana dość egoistyczną chęcią bycia lubianym, osiągnięcia własnych celów czy po prostu zmęczeniem wchodzeniem w relacje z innymi.

Po drugiej stronie Kim Scott umiejscowiła „radykalną szczerość” – zachowanie szefa, który kieruje się troską wobec pracowników, w tym zarówno kiedy poświęca czas na rozmowę z nimi, chcąc zbudować wartościową relację, jak i wtedy, kiedy dąży do konfrontacji, wiedząc, że feedback umożliwi im dalszy rozwój. Najłatwiej zrozumieć tę koncepcję czytając fragment „Czym radykalna szczerość nie jest” w rozdziale „Budowanie relacji opartych na radykalnej szczerości”:

„Radykalna szczerość nie jest przyzwoleniem na nieuzasadnioną surowość i nie jest „wbijaniem noża prosto w serce w białych rękawiczkach”. Radykalna szczerość nie sprowadza się do rozpoczęcia rozmowy od słów: „Pozwól, że będę z tobą radykalnie szczery”. Jeśli dalsza część twojej wypowiedzi będzie brzmiała: „Jesteś kłamcą i ci nie ufam” lub „Jesteś do niczego”, to dowiodłeś tylko i wyłącznie tego, że sam jesteś palantem. O radykalnej szczerości nie może być mowy, jeśli nie pokażesz jednocześnie, że naprawdę troszczysz się o swojego rozmówcę.”

Egzamin dojrzałości

Choć pewnie zabrzmi to jak banał, książka Kim Scott to lektura, którą można polecić każdemu. Nie każdy jednak wyciągnie z niej tyle samo. Autorka ma ogromne doświadczenie w zakresie zarządzania ludźmi – i mowa tu zarówno o start-upach, jak i kilkusetosobowych zespołach, firmach na rynku amerykańskim, jak i rosyjskim, azjatyckim czy izraelskim. Jej wiedza jest poparta latami obserwacji, z których jasno wynika, jak duża odpowiedzialność leży na menedżerach. By jednak podjąć decyzję o wdrożeniu radykalnej szczerości w życie i utrzymać konsekwencję w budowaniu opartej na niej kultury otwartej komunikacji, potrzebny jest wysoki poziom dojrzałości i świadomości menedżerskiej. Czy masz w sobie na tyle odwagi, by poprosić pracowników o podzielenie się krytyką na Twój temat? Czy nie poczujesz się dotknięty, kiedy podwładni na forum wytkną wady Twoich pomysłów?

Zrozumienie założeń koncepcji radykalnej szczerości i przełożenie jej na praktykę ułatwia sama konstrukcja książki. Kim Scott nie pozostawia szefów samym sobie, czekając aż zasiane ziarno radykalnej szczerości samo wykiełkuje. Pierwsza część, poświęcona jest teorii (choć bogato ubranej w przykłady z życia). Druga zaś to zbiór metod, narzędzi i sposobów pracy z podwładnymi. Jak zbudować kulturę wspierającą rozwój relacji pomiędzy członkami zespołu? Jak udzielać pracownikom informacji zwrotnej? Jak motywować pracowników do osiągania wysokich wyników? Te wszystkie obszary są przez autorkę dokładnie omówione.

„…nie tracąc ludzkiego oblicza”

Czytając „Szefa wymagającego i wyrozumiałego” nie sposób nie zauważyć, że podobnie jak inne znajdujące się obecnie na ustach wszystkich koncepcje (takie jak Customer Experience Management, stawiająca w centrum Klienta i jego doświadczenia czy work-life blending, dające pracownikowi dowolność w kształtowaniu relacji praca – życie prywatne), sprowadza się w zasadzie do podstawy, czyli dostrzeżenia, że po drugiej stronie stoi człowiek. Człowiek nie tylko ze swoimi umiejętnościami i predyspozycjami, ale i potrzebami, emocjami, nawykami, upodobaniami. Człowiek, który zasługuje, by objąć go opieką, obdarzyć zaufaniem i wykazać się wobec niego szczerością.

 

„Szef wymagający i wyrozumiały. Jak skutecznie zarządzać, nie tracąc ludzkiego oblicza?” Kim Scott

Wydawnictwo MT Biznes

Tłumaczenie: Marcin Kowalczyk

Liczba stron: 357

Cena: 49,90 zł

,

Jak zmienić podejście do zmiany?

„By stać się lepszym, należy się zmieniać. By dość do perfekcji – należy się zmieniać często” – słowa Winstona Churchilla wydają się najlepiej przedstawiać nieuchronność zmian i fakt, że chcąc rozwijać się zarówno na polu zawodowym, jak i prywatnym, unikanie ich jest wręcz niemożliwe. Przyglądamy się więc książkom, których lektura ułatwi przejście przez ten wymagający proces.

„Gdy góra lodowa topnieje. Wprowadzanie zmian w każdych okolicznościach” John Kotter, Holger Rathgeber, Peter Mueller, tłum. Michał Lipa, Wydawnictwo HELION

Dla kogo: tych, którym do pierwszego kroku w stronę zmiany, potrzebna jest silna inspiracja

Gdy John Kotter – autorytet, ekspert w dziedzinie badań nad mechanizmami skutecznej zmiany, opisał swą koncepcję ośmiu kroków po raz pierwszy, jego książka „Jak przeprowadzić transformację firmy” stała się jednym z najgłośniejszych tytułów poświęconych temu zagadnieniu. Oparta na szczegółowych wynikach badań, rzuciła nowe światło na mechanizmy decydujące o efektywności wdrażania zmiany. Kotter nie spoczął jednak na laurach i wraz z menedżerem Holgerem Rathgeberem nadał przełomowej metodologii, zupełnie nową, lżejszą formę: „Zamiast dużo mówić o teorii, postanowiliśmy wykorzystać metodę, która przez wieki pomagała ludziom uczyć się świata skuteczniej niż wszystkie inne sposoby: postanowiliśmy opowiedzieć bajkę.” „Gdy góra lodowa topnieje” to 150 stronicowa opowieść o kolonii pingwinów, która z dnia na dzień staje przed problemem pękającej góry lodowej, potencjalnie skutkującym utratą domu, bezpieczeństwa, a nawet życia. Choć książka wizualnie przypomina publikację stworzoną z myślą o dzieciach (duży rozmiar fontu i kolorowe ilustracje towarzyszące historii), idealnie odzwierciedla ona organizacyjną rzeczywistość, gdzie entuzjaści zmiany przeplatają się ze sceptykami, a na drodze efektywności wdrożenia stoi wiele przeszkód, w tym zakorzenione w kulturze organizacji tradycje. „Gdy góra lodowa topnieje” spotkała się ze sporym entuzjazmem czytelników i do dziś jest jedną z najchętniej czytanych pozycji, która ma inspirować do zmiany. „Zamówiłam i rozdałam pracowników sześćdziesiąt egzemplarzy. Oceniłam jej wpływ na proces transformacji i we wrześniu zamówiłam dalsze pięćset egzemplarzy. To prawdziwa perełka” – oceniła Heidi King, Menedżer Programów z Departamentu Obrony U.S.A. – i niech ten cytat będzie najlepszą rekomendacją książki Kottera 🙂

„Zmień perspektywę i otwórz się na innych. Wprowadź zmiany w życiu i w pracy” Arbinger Institue, tłum. Monika Malcherek, Wydawnictwo MT Biznes

Dla kogo: dla tych, którzy największą przeszkodę do wdrożenia zmiany widzą w samych sobie

Obawa przed nieznanym, lęk przed utratą poczucia komfortu, brak odwagi, niechęć wobec perspektywy narastających obowiązków – czynników blokujących zmianę może być wiele, jednak przeważająca część z nich ma wspólny mianownik: naszą postawę wobec otoczenia. To właśnie w tym elemencie autorzy, skupieni wokół Arbinger Institue upatrują szansy na sukces skutecznego wdrożenia zmiany: „(…) najsilniejszym motorem zmiany nie jest modyfikacja przekonań na własny temat, lecz fundamentalna przemiana sposobu postrzegania własnych relacji z innymi i swoich powinności wobec nich.” Ich książka to poradnik prezentujący koncepcję otwartości na innych i zasad wprowadzania w życie „nawyku patrzenia na świat z perspektywy innej niż własna.” Autorzy „Zmień perspektywę i otwórz się na innych” prowadzą czytelnika od podstawowych zagadnień zachowań i postawy, przez pojęcie otwartości i sposobów otwarcia się na innych, po wykorzystanie zdobytej wiedzy w procesie wdrażania zmian w organizacji. Ciekawe ujęcie, które potwierdza, że identyfikację problemów i poszukiwanie rozwiązań, warto zaczynać od siebie.

„Zarządzanie zmianą, czyli jak przeżyć nieustającą przeprowadzkę” Piotr Puczyński, Wydawnictwo HELION

Dla kogo: tych, którzy poszukują sensu w zmianach

„Idealna organizacja to taka, w której zmiany się po prostu dzieją” – przekonuje autor „Zarządzania zmianą, czyli jak przeżyć nieustającą przeprowadzkę”. Czy jest to jednak konieczne? Książka Piotra Puczyńska to nie tylko – jak można przeczytać na okładce – zbiór metodyk zmiany i wskazówek, jak je wdrażać, ale także rozważania nad samą istotą zmiany, jej złożonością i nieuchronnością. Doskonale wpisuje się tym w dostrzegalną od pewnego czasu narrację, że elastyczność i umiejętność adaptowania się do zmian będzie jedną z najistotniejszych kompetencji przyszłości. Przyszłości niepewnej, dynamicznej, niechętnej długoterminowym planom. Książka Puczyńskiego oswaja więc zmiany, udowadniając, że o ile są one nieodłącznym elementem naszego życia, to z każdej z nich można czerpać pozytywne inspiracje, a obserwując ewolucję świata zewnętrznego, przenosić te mechanizmy do rozwijania naszych organizacji.

Inne tytuły warte uwagi: 

 

 

Artykuł powstał we współpracy z księgarnią internetową Casani.eu 

, ,

Przywództwo 2.0, czyli zanim inni zaczną podążać za Tobą

Kiedy John C. Maxwell kończył pisać pierwszą wersję swojej bestsellerowej książki „Bądź liderem!”, był pastorem przewodzącym kongregacji w San Diego. Dwadzieścia pięć lat później – już jako światowy ekspert, wręcz guru przywództwa, zdecydował się uzupełnić ten tytuł o przemyślenia i doświadczenia ostatniego ćwierćwiecza. Jaki jest tego efekt?

„W znacznym stopniu napisałem całą tę książkę od nowa. To dlatego dodałem w tytule 2.0. W nowej wersji książki również znajdują się podstawowe lekcje, jak stać się dobrym przywódcą. I również jest to pierwsza książka, którą polecam jako lekturę ludziom chcącym wyruszyć w drogę do rozwijania w sobie przywództwa. I jest to też książka, którą polecam do wykorzystania przywódcom, pragnącym być mentorami dla uczących się przywództwa. Podjąłem się jednak ogromnego trudu większego wgłębienia się w temat i szczególnie skupiłem się na potrzebach liderów.”

Wszystko, co musisz wiedzieć, by stać się liderem

Każdy z 10 rozdziałów poświęcony jest najistotniejszym elementom składowym, budującym wartość przywództwa, którym Maxwell dopisuje specyficzne funkcje. I tak „wywieranie wpływu” jest według niego definicją przywództwa, „charakter” stanowi jego fundament, w „rozwiązywaniu problemów” upatruje najszybszego sposobu na zdobycie przywództwa, zaś jego istotę – w „służbie ludziom”. Dzięki temu jego przemyślenia tworzą logiczny ciąg, zaczynając od wprowadzenia czytelnika w temat i wytłumaczenia czym właściwie jest przywództwo, kończąc na tym jak zaprojektować podstawy do jego dalszego rozwoju, inwestując w osobisty wzrost. Maxwell umiejętnie buduje tym samym świadomość menedżera, który wraz z kolejnymi rozdziałami aspiruje do wejścia na wyższe poziomy przywództwa:

  • od pierwszego poziomu „Pozycji”, opartego na prawach, gdzie „Ludzie podążają za tobą, bo muszą”
  • przez poziom drugi „Przyzwolenie”, bazujący na relacjach, gdzie „Ludzie podążają za tobą, bo chcą”
  • przez poziom trzeci „Produkcja”, oparty na wynikach, gdzie „Ludzie podążają za tobą z powodu tego, co zrobiłeś/-aś dla organizacji”
  • przez poziom czwarty „Rozwijanie ludzi”, bazujący na reprodukcji, gdzie „Ludzie podążają za tobą z powodu tego, co dla nich zrobiłeś/-aś”
  • po piąty poziom „Szczytu” z fundamentem w postaci szacunku, gdzie „Ludzie podążają za tobą z powodu tego, kim jesteś i co reprezentujesz”.

Szczyt Mont Blanc, NASA i mistrz golfa, czyli ucz się na błędach innych

Podobnie jak wiele książek o tematyce biznesowej, także i „Bądź liderem! 2.0.” jest przepełnione inspirującymi cytatami, case study i historiami z życia znanych. Te ostatnie Maxwell zdaje się wybierać według konkretnego klucza tak, aby uświadomić nam, że nawet ci najwięksi, wzbudzający podziw tłumu, popełniają błędy. I tak, w rozdziale opisującym umiejętność rozwiązywania problemów jako najszybszy sposób na zdobycie przywództwa, przytacza historię sporu naukowców i inżynierów NASA, odpowiedzialnych za budowę statku kosmicznego dla misji Apollo. Dla badaczy priorytetem było wyposażenie każdej wolnej przestrzeni statku w aparaturę naukową, która posłużyłaby do dokumentowania doświadczeń astronautów. Inżynierowie natomiast przekonywali, że należy być przygotowanym na każdą ewentualność i możliwie najdokładniej przewidzieć potencjalne awarie. Niezagospodarowaną przestrzeń pojazdu kosmicznego chcieli więc wyposażyć w systemy awaryjne, które w razie jakiegokolwiek zagrożenia, byłyby w stanie bezpiecznie sprowadzić załogę na Ziemię. Jak komentuje tę sytuację Maxwell? „Ponoć spór został zażegnany, gdy o opinię w tej sprawie poproszono astronautów. Wszyscy byli za systemami awaryjnymi. Nie jest to niespodzianką, ponieważ to oni byli tymi, którzy utknęliby w przestrzeni kosmicznej, gdyby coś się zepsuło! Im bardziej jesteś jako lider oderwany od swoich ludzi, tym bardziej możesz być oderwany także od ich problemów.”

Obowiązkowe refleksje lidera

Lektura „Bądź liderem! 2.0” nie tylko daje, ale i sporo od czytelnika wymaga. Maxwell skonstruował każdy rozdział tak, aby wprowadzić nas w temat i przekonać do swojej wizji przywództwa. Ilustruje ją autentycznymi historiami, by udowodnić słuszność swoich przekonań. Uzupełnia cytatami znanych ludzi, które mają działać inspirująco. Na końcu rozdziału umieszcza jednak zwięzłe podsumowanie, w którym stawia przed czytelnikiem wyzwania. I nie są to po prostu zadania, w ramach których należy przetestować nowe narzędzie czy metodę działania. Są to konkretne wskazówki jak zmienić swoją filozofię pracy, otworzyć się na innych, wdrożyć w życie nowe nawyki, określić wartości. „Bądź liderem! 2.0.” nie jest więc poradnikiem, zbierającym sprawdzone sposoby na to, jak podnieść efektywność swojego przywództwa. John C. Maxwell postawił sobie za cel inspirować menedżerów do zmiany, a jego książka to bodziec, który ma wzniecić iskrę.

„Wzrost jest jedyną gwarancją lepszego jutra”

W pierwszym wydaniu „Bądź liderem” Maxwell uwzględnił w rozważaniach o przywództwie rozwijanie talentów i umiejętności pracowników. Dwadzieścia pięć lat później rozdziały te zostały zastąpione przemyśleniami o służbie ludziom jako istocie przywództwa oraz kończącym książkę fragmentem „Rozwój przywództwa: osobisty wzrost”. Dlaczego warto o tym wspomnieć? Przede wszystkim dlatego, że Maxwell jasno wskazuje na własny rozwój jako kluczowy elementem rozwoju swojego przywództwa: „Moja zdolność do wzrastania determinuje zdolność do przewodzenia. Dzisiaj przewodzę inaczej i skuteczniej niż wtedy, gdy miałem czterdzieści lat. To nie dlatego, że mam w tej dziedzinie dłuższe doświadczenie. To dlatego, że przez te lata osobisty wzrost był dla mnie priorytetem.” I nie mówimy tu wcale o egoistycznym stawianiu siebie na pierwszym miejscu, a niedopuszczeniu do sytuacji – zgodnie z powiedzeniem, że „szewc bez butów chodzi – w której lider, niepotrafiący zarządzać sobą i własną pracą, nieznający swoich mocnych i słabych stron, kieruje działaniami podwładnych i ich ścieżkami rozwoju. Rozdział ten wzmacnia wydźwięk całej książki, wedle której „proces rozwijania w sobie lidera jest podróżą na całe życie”, a tę podróż warto rozpocząć od zajrzenia głęboko w siebie.

„Bądź liderem! 2.0.” John C. Maxwell

Wydawnictwo MT Biznes

Tłumaczenie: Anita Doroba

Liczba stron: 264

Cena: 44,90 zł

, ,

Jak mówić, by nas słuchano?

Julian Treasure, ekspert z zakresu komunikacji i dźwięku, swoje wystąpienie TED Talks zaczął słowami: „Ludzki głos: instrument, którego używa każdy. Jest to najpotężniejszy dźwięk na świecie, jedyny, który może rozpocząć wojnę, lub powiedzieć „Kocham cię”. Jednak wiele osób ma poczucie, że gdy mówią, nikt ich nie słucha. Dlaczego tak jest? Jak możemy mówić z mocą zdolną do zmieniania świata?”[1] Odpowiedzi na zadane przez niego pytania szukamy w 4 inspirujących książkach.

„Mówca doskonały. Wystąpienia publiczne w praktyce” Agata i Jerzy Rzędowscy, Wydawnictwo Onepress 

Dla kogo: osób, których kalendarz służbowy pęka w szwach od spotkań, prezentacji i wystąpień na konferencjach

Czy utrzymywanie uwagi odbiorców i wpływanie na ich postawę można rozpatrywać w kategoriach talentu? Czy trzeba się urodzić doskonałym mówcą, by prowadzić zachwycające prezentacje? Już na jednej z pierwszych stron, Agata i Jerzy Rzędowscy przekonują: „Ta książka jest właśnie o kompetencjach. Nie o talencie ani szczęściu! Talent nie zależy od Ciebie. Może go masz, może nie. Zdobycie kompetencji to coś, na co masz wpływ.” Ich „Mówca doskonały” to zwięzły i konkretny, a przy tym bardzo syty zbiór wskazówek i przykładów z życia. Autorzy, oprócz wskazania 5 umiejętności doskonałego mówcy i narzędzi, jakimi może się posługiwać, identyfikują najczęściej stosowane rodzaje wystąpień (w tym prezentację handlową, przedstawienie raportu, przeprowadzenie wykładu czy przemówienie kryzysowe). Każde z nich rozkładają na czynniki pierwsze, by krok po kroku przeprowadzić czytelnika przez tajniki angażującej odbiorców przemowy. Dzięki temu „Mówca doskonały” staje się praktycznym przewodnikiem, dla wszystkich tych, którzy poszukują gotowych recept na sukces biznesowych wystąpień.

„TED Talks. Oficjalny poradnik TED. Jak przygotować wystąpienie publiczne” Chris Anderson, tłum. Magdalena Goc-Ryt, Wydawnictwo Bez Maski

Dla kogo: tych, którzy chcą zawładnąć emocjami swoich odbiorców

Jeśli się uczyć, to wyłącznie od najlepszych! 🙂 TED Talks – nieustające źródło inspiracji, światowy fenomen, synonim zachwycającego wystąpienia. Nic więc dziwnego, że polecając tytuły poświęcone temu zagadnieniu, nie mogliśmy pominąć książki autorstwa kuratora konferencji TED. Kiedy Anderson przyjmował to stanowisko i prezentował swoją wizję, w ten sposób przedstawił kluczowe wartości TED: „Prawda, ciekawość, różnorodność, żadnej sprzedaży ani korporacyjnych bzdur, żadnej walki o popularność, oportunizmu, szerzenia własnych poglądów. Po prostu pogoń za tym, co interesujące, gdziekolwiek jest, przez wszystkie dziedziny tu obecne.” Kilkanaście lat później najpopularniejsze wystąpienia z konferencji TED ogląda ponad 50 milionów internautów. Jak wypracować choć ułamek takiego sukcesu? Koniecznie sięgnijcie po książkę Andersona.

„Mów i zwyciężaj. Jak perswazyjnie prezentować  w każdej sytuacji” Brian Tracy, tłum. Dorota Strumińska, Wydawnictwo MT Biznes

Dla kogo: tych, którzy poszukują sprawdzonych możliwości rozwoju kariery zawodowej

4 000 prezentacji, 5 000 000 odbiorców, 46 krajów – tak liczbowo prezentuje się doświadczenie Briana Tracy’ego w zakresie wystąpień publicznych. Dziś, dzięki latom praktyki jest jednym z najbardziej cenionych mówców motywacyjnych na świecie. W swoim „Mów i zwyciężaj” zwraca uwagę, że umiejętność przemawiania służy nie tylko zaprezentowaniu koncepcji i przekonaniu do niej odbiorców, ale również rozwojowi kariery. Nowe kontakty, uwypuklenie swoich mocnych stron, przeprowadzanie efektywnych prezentacji handlowych – to tylko niektóre, podejmowane przez Tracy’ego tematy. Dużą zaletą tej pozycji są również wskazówki dotyczące radzenia sobie z trudną publicznością, która traci uwagę i poddaje w wątpliwość przekazywane treści.

„Porywaj tłumy jak Napoleon Hill. Najlepsze mowy i wystąpienia” Napeolon Hill, J.B. Hill, tłum. Olga Kwiecień, Wydawnictwo Onepress

Dla kogo: tych, którzy szukają inspiracji, jak w przemówieniach motywować innych

Historia życia Napoleona Hilla jest idealnym materiałem na film – od ubogiego dzieciństwa i konieczności porzucenia studiów ze względu na sytuację finansową, przez inspirującą rozmowę z miliarderem i wywiady z najsłynniejszymi osobami ówczesnych lat, po karierę w roli doradcy prezydenta. Książka „Porywaj tłumy jak Napoleon Hill”, przedstawiająca najsłynniejsze przemówienia Hilla, stanowi zapis jego ścieżki jako mówcy motywacyjnego. Traktuje ona o Tematach przez duże „T”: biedzie, walce o sukces, przeciwnościach losu, podejmowaniu najważniejszych wyborów życiowych. Pomimo upływu lat słowa Hilla są wciąż zaskakująco aktualne. I tak, jak wtedy inspirowały jego słuchaczy, tak i teraz – mogą inspirować nas.

 

 

Artykuł powstał we współpracy z księgarnią internetową Casani.eu 

 

[1] https://www.ted.com/talks/julian_treasure_how_to_speak_so_that_people_want_to_listen/transcript

, ,

Myśl, projektuj, przedstawiaj

Stworzenie merytorycznej i wartościowej koncepcji to jedno, ale do przykucia uwagi odbiorców, by w ogóle zechcieli się z nią zapoznać, potrzebny jest wizualny „efekt wow”. Opracowanie estetycznej prezentacji, zgodnej z CI firmy, w wielu przypadkach okazuje się niewystarczające. Jak zachwycić oko, by dać sobie szansę na zachwycenie głowy?

 „Pokaż, opowiedz, zainteresuj. Jak przygotować i przeprowadzić niezwykłą prezentację” Dan Roam, tłum. Leszek Sielicki, Wydawnictwo Onepress

Dla kogo: dla osób poszukujących inspiracji i gotowych, przydatnych rozwiązań

Biorąc do ręki tytuł autorstwa Dana Roama, niemal od razu na myśl przychodzi skojarzenie z książeczkami dla dzieci. Niewielki format, oszczędny layout, grafiki skupiające uwagę czytelnika, opisane krótkimi, konkretnymi wskazówkami. Dopiero lektura książki uświadamia, że tworzenie nadzwyczajnych prezentacji wcale nie jest dziecinnie proste. Dan Roam ma jednak umiejętność opisywania relacji prezentujący-odbiorca w trafny sposób, który naprowadza czytelnika na właściwy trop. Przykład? „Nasz cel, jako prezenterów, jest prosty: Pomóc innym zobaczyć to, co widzimy my” – taką wskazówkę przeczytać można na jednej z pierwszych stron „Pokaż, opowiedz, zainteresuj” i chyba nie sposób lepiej określić myśli, jak powinna nam towarzyszyć w tym procesie. I to jest właśnie największą zaletą książki Roama: nie tylko wyposaża on swoich odbiorców w narzędzia i sposoby pracy, ale przede wszystkim zmienia ich myślenie na temat prezentowania autorskich pomysłów. Czy ktoś z nas wcześniej pomyślał, że prezentacja składa się z trzech elementów, a wśród nich znajduje się nie tylko nasza koncepcja, ale również my i nasi słuchacze? „Pokaż, opowiedz i zainteresuj” to jednocześnie mała i wielka rzecz!

 

„Slajd:ologia. Nauka i sztuka tworzenia genialnych prezentacji” Nancy Duarte, tłum. Maksymilian Gutowski, Wydawnictwo Onepress

Dla kogo: tych, którzy potrzebują sprawdzonych narzędzi komunikacji biznesowej

Druga z naszych propozycji sprawdzi się w szczególności wtedy, gdy pracujemy nad prezentacją na spotkanie biznesowe, a to ze względu na poruszenie takich zagadnień jak: tworzenie diagramów czy czytelne i przejrzyste przedstawianie danych i wyników. Nancy Duarte (jedna z najważniejszych przedstawicielek sztuki tworzenia prezentacji w Dolinie Krzemowej) dokłada do tego inne ważne elementy, np.: analizę odbiorców prezentacji czy zarządzanie jej podstawowymi składowymi (kolorystyką, tłem, typografią). Wszystkie swoje wskazówki zamyka w 5-zdaniowym manifeście. Dodatkowym atutem „Slad:ologii” jest uzupełnienie rozdziałów case study, z inspirującymi przykładami. Must have na liście każdego menedżera.

 

„Myślenie wizualne 2.0. Skuteczna komunikacja” Karolina Jóźwik, Wydawnictwo MT Biznes

Dla kogo: dla tych, którzy równie mocno co z PowerPointem, lubią pracować z kartką papieru i mazakiem

Pierwsza część „Myślenie wizualne w biznesie” i nowsza propozycja „Myślenie wizualne 2.0. Skuteczna komunikacja” to doskonałe tytuły dla tych, którzy dopiero zaczynają swoją przygodę z wizualizacją koncepcji. Autorka – Karolina Jóźwik przekonuje, że myślenie wizualne to „swego rodzaju lekarstwo, dzięki któremu pomagamy sobie zarządzać (…) chaosem informacji.” Jako alternatywę dla PowerPointowych prezentacji proponuje kartkę papieru i długopis, które dadzą nam podstawę do dalszego działania. Wzbogacenie notatek o proste rysunki i schematy, samodzielne tworzenie ikon, zobrazowanie historii – to tylko niektóre z zabiegów, jakie warto wcielić w życie, by wizualizacja informacji weszła nam w krew. Po inne zapraszamy Was do lektury „Myślenia wizualnego” 🙂

 

„Storytelling danych. Poradnik wizualizacji danych dla profesjonalistów” Cole Nussbaumer Knalfic, tłum. Krzysztof Krzyżanowski, Wydawnictwo Onepress

Dla kogo: profesjonalistów, którzy chcą przekształcić nudne tabelki w barwne opowieści

Niemal w każdym kontekście postęp technologiczny rozpatruje się zarówno jako błogosławieństwo, jak i przekleństwo. Nie inaczej jest w tym przypadku: z jednej strony mamy dostęp do coraz to bardziej zaawansowanych narzędzi umożliwiających wizualizację treści, a z drugiej zaś – technologia dostarcza nam taką ilość danych, że niemożliwym staje się ich kompletne opracowanie. Autor „Storytellingu danych” kładzie w tej sytuacji nacisk na umiejętność przekształcenia danych w interesujące historie. Jaki jest jego klucz do sukcesu? Opisuje go przy pomocy 6 kroków: zrozumienia kontekstu, wyboru odpowiedniego wykresu, eliminacji śmieci, kierowania uwagą odbiorców, myślenia niczym projektant i przedstawiania historii. Co to oznacza w praktyce? By znaleźć odpowiedzi, koniecznie sięgnijcie po jego książkę!

 

Artykuł powstał we współpracy z księgarnią internetową Casani.eu 

, ,

Niekończąca się historia

 „Skończ swoją robotę, albo to nieskończona robota wykończy Ciebie” – słowa pisarza Amita Kalantri najdobitniej tłumaczą konsekwencję niezrealizowanych zadań. Wyrzuty sumienia z powodu ciągle przekładanej pracy mogą stać się elementem demotywującym i obniżającym naszą produktywność. Jak więc doprowadzić do pozytywnego zakończenia zawodowych projektów?

„Nie tłumacz się, działaj!” Brian Tracy, tłum. Izabela Szybilska-Fiedorowicz, Wydawnictwo Helion

Dla kogo: tych, którzy potrzebują wsparcia w wykształceniu nawyku samodyscypliny

Światowy autorytet w zakresie rozwoju osobistego to sprawdzone źródło cennych porad ułatwiających realizację zadań i osiąganie ambitnych celów. W książce „Zjedz tę żabę!” uczy, jak podnosić swoją wydajność, dzięki mierzeniu się w pierwszej kolejności z wymagającymi, najważniejszymi obowiązkami. W „Uwierz w siebie i działaj” radzi, jak uwolnić się od negatywnych wzorców myślenia. Tytuł „Nie tłumacz się, działaj!” jest natomiast zbiorem motywujących wskazówek, które objaśniają w jaki sposób wykształcić w sobie mechanizmy dyscyplinujące. „Osiągnięcie sukcesu w jakiejkolwiek dziedzinie wymaga ogromnej wytrwałości. My mawiamy, że wytrwałość to samodyscyplina w praktyce – dlatego nie jest łatwo osiągnąć sukces, ale jest łatwiej jeśli posiadamy samodyscyplinę”[i] – twierdzi autor, łącząc samodyscyplinę z 21 obszarami, w tym: osobistą doskonałością, odwagą, pracą, organizacją czasu, zdrowiem, małżeństwem czy spokojem ducha. Konstrukcja każdego rozdziału jest w zasadzie receptą gotową do wykorzystania od zaraz. Brian Tracy posługuje się faktami i wynikami badań, oddziałując tym samym na naszą racjonalność, a także odwołuje się do anegdot i historii z życia wziętych, wpływając na naszą sferę emocji. Na tak przygotowany grunt rzuca wezwanie do działania w postaci „ćwiczeń praktycznych” – zawierających plan działania z podstawowymi krokami do wykonania, bo jak sam zapowiada: „to książka dla ludzi czujących „głód”, aby robić więcej, mieć więcej i doświadczyć więcej niż kiedykolwiek przedtem.”

 

„Zrobione! Naucz się kończyć to, co zacząłeś” Jon Acuff, tłum. Bartosz Sałbut, Wydawnictwo MT Biznes

Dla kogo: osób, którym na drodze do sukcesu stoi ich własny perfekcjonizm

Aż 92% noworocznych postanowień kończy się niepowodzeniem. Dlaczego? Powodem wcale nie jest to, że mamy problem z rozpoczęciem działań prowadzących do zmiany naszych nawyków, ale z utrzymaniem poziomu motywacji i realizacją celów. Jon Acuff upatruje przyczyn takiego stanu rzeczy w perfekcjonizmie. Obnaża jego kłamstwa i manipulacje, mówiąc wprost: masz prawo, by zmniejszyć swoje cele, zrezygnować z innych aktywności i po prostu bawić się tym, że doprowadzasz zadania do końca. Uczy przy tym, że kierowanie się zdrowym rozsądkiem nie jest tożsame z odpuszczaniem – wręcz przeciwnie: w ten sposób podnosimy swoje szanse na sukces. Więcej na temat „Zrobione! Nauczy się kończyć to, co zacząłeś” przeczytacie w naszej recenzji: http://orozwoju.com/jak-uciszyc-wewnetrznego-perfekcjoniste-recenzja-zrobione-naucz-sie-konczyc-to-co-zaczales/

 

„Getting Things Done, czyli sztuka bezstresowej efektywności” David Allen, tłum. Zbigniew Waśko, Wydawnictwo Helion

Dla kogo: tych, którzy cenią poczucie kontroli i chcą utrzymać wysoki poziom produktywności

Światowy bestseller Davida Allena opisuje metodę zarządzania projektami i zadaniami w oparciu o 5 podstawowych procesów: kolekcjonowanie (ang. collection) wszelkich informacji, ich analizę (ang. processing) pod katem wymaganych działań i wstępną selekcję, porządkowanie (ang. organizing) do kategorii „następne zadanie” lub „projekt”, codzienny przegląd (ang. review) zadań oraz realizację (ang. doing) w obszarze wykonywania zaplanowanej pracy, wykonywania pracy niezaplanowanej i planowania kolejnych działań. Książka Allena pomaga wypracować konkretny model działania w oparciu o określone nawyki. Szczególnie więc przypadnie do gustu czytelnikom ceniącym sprecyzowane schematy, które znajdą zastosowanie pomimo zmiany charakteru pracy i poszerzania zakresu obowiązków.

 

„Nawyk nieodwlekania. Proste sposoby pokonania prokrastynacji” S.J. Scott, tłum. Piotr Cieślak, Wydawnictwo Sensus

Dla kogo: osób, które wszystkie zadania do zrobienia przekładają „na jutro”

Książka S.J. Scott to doskonała propozycja dla osób, które są na początku pracy nad kompetencją efektywności własnej i organizacją czasu. Autor dokonuje bowiem kompleksowego przeglądu najpopularniejszych metod i narzędzi, zarówno w obszarze identyfikowania zobowiązań (GTD, Anti-Procrastination Habit), ustalania celów (SMART) czy zarządzania zadaniami (macierz Eisenhowera, „zjedzenie żaby”). Nie są to jednak wyłącznie luźne wskazówki do zastosowania tu i teraz, ale ułożony w logiczny ciąg plan działania zmierzający do konkretnego celu: zwiększenia naszej efektywności. Dzięki swojej różnorodności, każdy z pewnością odnajdzie w niej coś interesującego, co wpisze się w jego preferencje i przyzwyczajenia.

 

[i] https://www.youtube.com/watch?list=UU2izzsDPp77xF9u3IW6JO4g&v=wmpEuBNC_h8

 

Artykuł powstał we współpracy z księgarnią internetową Casani.eu